1970'li yılların ortalarında, İrlanda'nın bir köyünde yaşayan yedi yaşındaki bir kız çocuğu, Tanrı'nın kendisi ile konuştuğunu, Tanrı'ya soru sorabildiğini ve Tanrı'nın da sorduğu tüm soruları yanıtladığını iddia etmektedir. Ailesi önceleri bu durumun küçük kızın hayal dünyasının bir ürünü oludğunu düşünse de, zaman içerisinde küçük kızın anlattıklarından etkilenerek, onun Tanrı ile gerçekten konuşabildiğine inanırlar. Çok zaman geçmeden olay tüm köy halkı tarafından öğrenilir. Herkes küçük kızın iddia ettiği şeyin doğru olup olmadığını tartışmaya başlamıştır. -Yok canım, olur mu hiç öyle şey diye itiraz edenler,, -Ama anlattıkları çok mantıklı diye karşı görüş savunanlar,, Tartışma ve merak o kadar büyür ki, sonunda köyün papazı devreye girmek zorunda kalır. Bir pazar ayininin sonunda kilisede bulunan köylülerin bir süre daha kilisede kalmalarını ister ve küçük kızı yanına çağırarak, ona tüm köy halkının önünde sorular sormaya başlar. -Tanrı ile konuşuyormuşsun, doğru mu? -Evet efendim. -Yani benimle konuştuğun gibi mi? -Evet efendim. -Sen soru soruyorsun ve "O"da cevap veriyor öyle mi? -Evet efendim. Tüm köy halkı pür dikkat, papaz ile küçük kızın arasındaki konuşmaya odaklanmıştır. Papaz bir süre düşündükten sonra; -Peki. der Senin doğru söyleyip söylemediğini anlamamız için, şimdi benim bir sorumu Tanrı'ya iletmeni istiyorum. Bunu yapar mısın? -Yaparım efendim. Papaz tereddütle; -Sor bakalım ben en son ne için günah çıkartmışım? Bu soru papaz açısından riskli bir sorudur, çünkü eğer küçük kız gerçekten doğru söylüyorsa, yani gerçekten Tanrı ile konuşabiliyorsa, papaz'ın Tanrı ile arasındaki önemli bir sırrı (günahı) ayyuka çıkacaktır. Köy halkının gözündeki değeri ve prestiji yerle bir olacaktır. Papaz bu endişesini gizlemeye çalışırken, küçük kız gözlerini gökyüzüne çevirmiş, ellerini çenesinin altında birleştirmiş, Tanrı ile konuşmaktadır! Bir süre sonra gözlerini papaza çevirir ve; -Sordum efendim. der -Öyle mi,, Peki ne dedi? -Unutmuş efendim. Grafik Tasarım: ©Kumru ©www.kumru.net / 2008