Arkadaşım
Gayle dört yıldan
bu yana kansere karşı
yaşam mücadelesi veriyordu.
Diğer
arkadaşlarımla birlikte
onu ziyarete gittiğim
bir gün
çocukluk düşlerimizden
söz ediyorduk. Gayle
başını
pencereye doğru çevirdi.
Gözleri çok uzaklarda,
sesi
sitem dolu "Ben
kumandalı, kırmızı
bir oyuncak
arabamın olmasını
isterdim hep, ama
doğum
günümde ne istediğimi
söylersem, dileğimin
gerçekleşmeyeceği
korkusuyla hiç kimseye
söyleyememiştim bunu.
Bu nedenle de asla
radyolu, kırmızı bir
oyuncak arabam olmadı."
dedi.
Gayle'i ziyaretimden
bir kaç gün sonraydı.
Çok sevdiğim
dondurmayı almak için
sırada beklerken birden
dondurmacının vitrinindeki
kırmızı oyuncak arabayı
gördüm. Yanına da
bir not iliştirilmişti.
"Dondurmanızı
alırken vereceğimiz
kuponu doldurmayı
unutmayın.
Belki de çekiliş sonunda
bu kumandalı araba
sizin olabilir"
Hemen Gayle'nin sözleri
geldi aklıma.
Bir kaç hafta boyunca
sürekli dondurma alıp,
verdikleri kuponu
doldurdum. Hiç bir
çekilişte de
kazanamadım. Oysa
ki bu kırmızı arabayı
Gayle'ye
almalıydım. Dördüncü
haftanın sonunda artık
çekilişte kazanmaktan
ümidimi yitirmiştim.
Dükkan sahibi ile
konuşarak bana bu
arabalardan
bir tanesini satmasını
rica ettim. Dükkan
sahibi
dört haftadır hergün
dondurma alıp, kuponları
doldurduktan sonra
büyük bir heyecanla
çekiliş sonuçlarına
baktığımın gözünden
kaçmadığını söyledi.
Ardından da gözlerimin
içine bakarak; "Söyler
misiniz, neden bu
kadar
çok istiyorsunuz bu
arabayı?" diye
sordu.
Ona arkadaşımdan göz
ettim. Gözlerimden
süzülen
yaşlara engel olamamıştım.
O da çok etkilenmişti.
"İstediğiniz
oyuncak arabayı verdiğiniz
adrese
göndereceğim"
dedi. Yazdığım çeki
masanın üstüne
bırakarak, büyük bir
mutlulukla evime geldim.
Ertesi
gün Gayle'i zayerete
gittiğimde gözleri
ışıl ışıldı. Elindeki
kırmızı oyuncak arabayı
göstererek,
küçük bir çocuk heyecanı
ile "Bak"
dedi. Bunca yıl
bekledim ama nihayet
dileğim gerçekleşti.
Hem de
tam istediğim gibi
! "
Ertesi gün postacı
bir zarf uzattı elime.
Açıp okumaya başladım.
"Sevgili
Bonnie, annem ve babam
da kanserdi ve
ikisini de altı ay
gibi kısa bir süre
ara ile kaybettim.
İkisi için de çok
çabaladım ama doğrusu
dostlarımın sevgisi
ve cömertliği olmasaydı
hiç bir şey
yapamazdım. Gerçek
dostlarım olduğu için
kendimi
hep şanslı hissettim.
"Gayle'de senin
gibi bir dostu olduğu
için çok şanslı. En
iyi dileklerimle.
Norma"
Dondurmacı yazmıştı
bu mektubu bana ve
benim
masasına bıraktığım
çek de zarfın içindeydi.
