|
Savaşın
en
kanlı
günlerinden
biri..
Asker,
en
iyi
arkadaşının
biraz
ileride
kanlar
içinde
yere
düştüğünü
gördü.
İnsanın
başını
bir
saniye
bile
siperin
üzerinde
tutamayacağı
ateş
yağmuru
altındaydılar.
Asker
teğmene
koştu
ve
"Teğmenim,
fırlayıp
arkadaşımı
alıp
gelebilir
miyim?.."
Delirdin
mi
der
gibi
baktı
teğmen...
"Gitmeye
değer
mi?.
Arkadaşın
delik
deşik
olmuş...
Büyük
olasılıkla
ölmüştür
bile..
Kendi
hayatını
da
tehlikeye
atma
sakın."
Asker
ısrar
etti
ve
teğmen
"Peki
"
dedi.
"Git
o
zaman..."
İnanılması
güç
bir
mucize...
Asker
o
korkunç
ateş
yağmuru
altında
arkadaşına
ulaştı.
Onu
sırtına
aldı
ve
koşa
koşa
döndü...
Birlikte
siperin
içine
yuvarlandılar.
Teğmen
kanlar
içindeki
askeri
muayene
etti...
Sonra
onu
sipere
taşıyan
arkadaşına
döndü:
"Sana
değmez,
hayatını
tehlikeye
atmana
değmez
demiştim.
Bu
zaten
ölmüş..."
"Değdi
teğmenim"
dedi
asker...
"Nasıl
değdi?"
dedi
teğmen...
"Bu
adam
ölmüş
görmüyor
musun?.."
"Yine
de
değdi
komutanım.
Çünkü
yanına
ulaştığımda
henüz
sağdı.
Onun
son
sözlerini
duymak,
dünyaya
bedeldi
benim
için."
Ve
ölen
arkadaşının
son
sözlerini
tekrarladı:
Geleceğini
biliyordum!.."
demişti
arkadaşı,
"GELECEĞİNİ
BİLİYORDUM..."
Yazarı
Bilinmiyor
|
