 |
|
 |
| |
Bir
zamanlar, bütün
duyguların üzerinde
yaşadığı bir
ada varmış.
Mutluluk, Üzüntü,
Bilgi ve tüm
diğerleri,
Aşk dahil bu
adada yaşarlarmış.
Bir gün, adanın
batmakta olduğu,
duygulara haber
verilmiş. Bunun
üzerine hepsi
adayı terk etmek
için sandallarını
hazırlamışlar.Aşk,
adada en sona
kalan duygu
olmuş çünkü
mümkün olan
en son ana kadar
beklemek istemiş.Ada
neredeyse battığı
zaman, Aşk yardım
istemeye karar
vermiş. Zenginlik,
çok büyük bir
teknenin içinde,
geçmekteymiş.Aşk,
"Zenginlik,
beni de yanına
alır mısın?"
diye sormuş.Zenginlik,
"Hayır,
alamam.Teknemde
çok fazla altın
ve gümüş var,
senin için yer
yok." demiş.Aşk,
çok güzel bir
yelkenlinin
içindeki Kibir'den
yardım istemiş.
"Kibir,
lütfen bana
yardım et!",
Kibir "Sana
yardım edemem,
Aşk. Sırılsıklamsın
ve yelkenlimi
mahvedebilirsin."
diye cevap vermiş.
Üzüntü yakınlardaymış
ve Aşk yardım
istemiş: "Üzüntü,
seninle geleyim."
Üzüntü "Of,
Aşk, o kadar
üzgünüm ki,
yalnız kalmaya
ihtiyacım var."
Mutluluk da
Aşk'ın yanından
geçmiş; ama
o kadar mutluymuş
ki Aşk'ın çağrısını
duymamış. Aşk,
birden bir ses
duymuş. "Gel
Aşk! Seni yanıma
alacağım..."Bu
Aşk'tan daha
yaşlıca birisiymiş.
Aşk o kadar
şanslı ve mutlu
hissetmiş ki,
onu yanına alanın
kim olduğunu
öğrenmeyi akıl
edememiş. Yeni
bir kara parçasına
vardıklarında,
Aşk'a yardım
eden yoluna
devam etmiş.
Ona ne kadar
borçlu olduğunu
fark eden Aşk,
Bilgi'ye sormuş:
"Bana yardım
eden kimdi?"
Bilgi "O,
Zaman'dı"
diye cevap vermiş.
"Zaman
mı? Neden bana
yardım etti
ki?"
diye sormuş
Aşk.
Bilgi gülümsemiş:
"Çünkü
sadece Zaman
Aşk'ın ne kadar
büyük olduğunu
anlayabilir"
Yazarı
Bilinmiyor
Grafik Tasarım
© Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
