| |
Venedik'te
kenar
mahallelerden
birinde,
bir
cafe-barda
kahvelerimizi
içiyorduk.
İçeri
giren
müşterilerden
biri
barmene
"
İki
kahve,
biri
askıda"
dedi,
iki
kahve
parası
verip,
bir
kahve
içip
gitti.
Barmen
de
duvardaki
çiviye
bir
küçük
kağıt
astı.
Biraz
sonra
içeri
iki
kişi
girdi,
onlar
da
"üç
kahve
biri
askıda"
dediler
,
iki
kahve
içip,
üç
kahve
parası
ödeyip
gittiler.
Barmen
askıya
yine
küçük
bir
kağıt
astı.
Bunu
gün
boyu
böyle
sürdüğü
anlaşılıyordu.
Biraz
sonra
kahveye
üstü
biraz
eski-püskü,
belli
ki
yoksul
bir
adam
girdi
ve
barmene
"Askıdan
bir
kahve"
dedi.
Barmen
hemen
bir
kahve
hazırladı
ve
yeni
müşterinin
önüne
getirdi.
Yoksul
kişi
kahvesini
içtikten
sonra,
para
ödemeden
çıkıp
gitti.
Barmen
ise
duvardaki
askıya
taktığı
kağıtlardan
birini
kopardi,
parçaladı,
çöpe
attı.
Yardım
etmek
için,
insanların
gereksinimlerini
belirlerken,
yalnızca
yaşamsal
gereksinimlerle
sınırlı
kalmak
zorunda
değiliz.
Askılara
kahve
asmayı
da
unutmamak
gerek.
Yazarı
Bilinmiyor
Grafik
Tasarım
Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
