| |
| |
"Bebeğimi
görebilir
miyim?"
dedi
yeni
anne
Kucağına
yumuşak
bir
bohça
verildi
ve
mutlu
anne
bebeğinin
minik
yüzünü
görmek
için
kundağı
açtığında
şaşkınlıktan
adeta
nutku
tutuldu.
Anne
ve
bebeğini
seyreden
doktor
hızla
arkasını
dönerek
camdan
bakmaya
başladı.
Bebeğin
kulakları
yoktu!
Muayenelerde
bebeğin
duyma
yetisinin
etkilenmediği,
sadece
görünüşü
bozan
bir
kulak
yoksunluğu
olduğu
anlaşıldı.
Aradan
yıllar
geçti,
çocuk
büyüdü
ve
okula
başladı.
Bir
gün
okul
dönüşü
eve
koşarak
geldi
ve
kendisini
annesinin
kollarına
attı.
Hıçkırıyordu..
Bu
onun
yaşadığı
ilk
büyük
hayal
kırıklığıydı,
ağlayarak,
"Büyük
bir
çocuk
bana
ucube
dedi.."
Küçük
çocuk
bu
kadersizliğiyle
büyüdü.
Arkadaşları
tarafından
seviliyordu
ve
oldukça
da
başarılı
bir
öğrenciydi.
Sınıf
başkanı
bile
olabilirdi;
eğer
insanların
arasına
karışmış
olsaydı.
Annesi
ona
her
zaman
"Genç
insanların
arasına
karışmalısın"
diyordu,
ancak
aynı
zamanda
yüreğinde
derin
bir
acıma
ve
şevkat
hissediyordu.
Delikanlının
babası,
aile
doktoru
ile
oğlunun
sorunu
hakkında
bir
kez
daha
görüşerek,
"Hiçbir
şey
yapılamaz
mı?"
diye
sordu.
Doktor,
"Eğer
bir
çift
kulak
bulunabilirse,
organ
nakli
yapılabilir"
dedi.
Böylece
genç
bir
adam
için
kulaklarını
feda
edecek
biri
aranmaya
başlandı.
Aradan
iki
yıl
geçti.
En
nihayet
kulaklarını
bağışlayacak
birisi
bulundu.
Operasyon
çok
başarılı
geçti.
Yeni
görünümüyle
pisikolojisi
de
düzelen
genç,
okulda
ve
sosyal
hayatında
büyük
başarılar
elde
etti.
Daha
sonra
evlendi
ve
diplomat
oldu.
Aradan
yıllar
geçti
birgün
babasına
sordu;
"Bilmek
zorundayım,
bana
bu
kadar
biyük
bir
iyiliği
kim
yaptı?
Oysa
ben
o
insan
için
hiçbir
şey
yapamadım.
"Birşey
yapabileceğini
sanmıyorum"
dedi
babası.
Bu
derin
sır
yıllar
boyu
gizlendi
genç
adamdan.
Ancak
birgün,
hayatının
en
karanlık
günlerinden
birinde,
annesinin
cenazesi
başında
babası
ile
beklerken
babası
yavaşça
annesinin
başına
elini
uzattı.
kızıl
kahverengi
saçlarını
eliyle
geriye
doğru
itti,
annesinin
kulakları
yoktu.
"Annen
hiçbir
zaman
saçını
kestirmek
zorunda
kalmadığı
için
çok
mutlu
oldu"
diye
fısıldadı
babası.
"..ve
hiç
kimse
annenin
daha
az
güzel
olduğunu
düşünmedi
değil
mi?"
yazarı
bilinmiyor
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
