| |
Yorgunum.
Ağır
kokulu
bir
hazan
,
hüznünü
omuzlarıma,
Yorgun
güller
renklerini
topraklara
bırakıp
gittiler.
Şimdi
yalnızlığımla
ben,
Güneşe
serdik
hayatımızın
kirli,
küflü
gözyaşı
ıslaklığını,
Acılarımızı
kurutacak
yeni
rüzgarlar
bekliyoruz.
Ellerini
tuttukça
buz
kesen
parmaklarımı,
Birgün,
karayağız
bir
umut
gelip
ısıtacak
elbet.
Artık
sorgulamayacağım,
hataları.
Kaç
gidenin,
kaç
geleni
heba
ettiğini
saymayacağım.
Sadece;
Bari
onlar
ayrı
kalmasınlar
diye,
Yalnızlığımı,
yalnızlığının
yanıbaşında
uyutacağım
Söz!..
Şiir:
©Kumru
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
