| |
 
...
Ne
olsun
işte;
Her
şey
bildiğin,
bıraktığın
gibi.
Aylardan
Nisan,
Yine
kumbarama
bahar
biriktiriyorum.
Eylül
de
koklayabileceğim,
Bir
avuç
papatyam
olsun
istiyorum.
Bildiğim
tüm
adak
ağaçlarına,
Bu
bahar
çaput
yerine
gelincikler
takıyorum.
Anlamını
çözemediğim
tüm
iğneli
tümceler
Ve
bilimum
sitemler
üzerine
düşünmemeyi
öğreniyorum.
Hayat
işte;
Yaşayıp
gidiyorum.
Hala
elimde
işporta
malı
ucuz
bir
tükenmezle,
Gökyüzüne
SENİ
SEVİYORUM
yazabilme
hayalim,
Ve
karanlıklara
damlayan
mum
aydınlığın.
Duvarlarım
yine
hayal
gölgene
perde,
Başının
gölgesi
yastığımın
beyazında,
Susuyorum
!
Kapı
aralığından
içeri
süzülen
bir
kaç
parça
mutluluk;
Bir
tutam
şeker,
bol
miktarda
tuz
Ve
alabildiği
kadar
anı
ile
dopdolu...
Hayat
işte;
Yaşayıp
gidiyorum.
©Kumru
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
