| |
EKİN TARLALARI
İçime sinen buruk akşam kokusunda,
Günbatımı hüzünleri yaşadım.
Gökyüzünün kızıl karanlığı altında,
Hayatı düşündüm; seninkini, benimkini...
Ve yaşanmış yaşanacak tüm hayatları.
Yorgun omuzuma düşmüş kır saçlı başımı,
Yasak!!! düşüncelerle dolu beynimin içini,
İsyanı yüreğine mahkum beni düşündüm.
Gözbebeklerimde ölü insan suretleri.
Esmer tenli bahtsız çocuk cesetleri.
Güneşten çatlamış dudakları ve elleriyle,
Ekin tarlalarına gübre olmuş insan bedenleri...
Ve bir yangın yüreğimden beynime yürüdü.
Gözyaşlarım süzüldü, tırnak uçlarıma kadar irkildim.
Yine nöbetlerdeyim yine sonsuz isyanlarda,
Yine çığlıklar yükselttim dağlar, ovalar ardına,
Ve istedimki;
Beni de gömsünler,
Beni de sararmış EKİN TARLALARINA
© Kumru
|
|
|
