| |
Birazdan
"buraya
kadar"
olduğunu
fark
edeceksin.
Eski
evimin
duvarlarındaki
Bir
çatlakla
sıkıştırıp
anıları...
Çekip
perdeleri,
çarpıp
kapıları
İhanetini
köhne
bir
evde
Cezalandırmak
olacak
son
yapabildiğim
ki,...
Yüzüne
dünyamın
kapılarını
kapayışım
bu.
Ölümü
kahpe
bir
yüreğin
seven
bir
yürekte
ki,
Yok
pahasına
satılacak
senli
zamanlar,
Hiç
olup
kalacaksın,
Az
sonra...
Ben
gidince...
Sen
biteceksin...
Birazdan,
buraya
kadar
vukuatım
olacaksın
bu
yolda.
Kalan
ayak
izlerimi
yiğitce
yağmurlarla
silip
arkamdan,
Patiska
misali
mendil
yapıp
fersudeliğimi,
Duvarlarda
yüzümü
eskiterek,
Gitmek
olacak
son
bırakabildiğim
ki,.
Bu
kent,
bu
dört
duvarlar
Çoğaltmayacak
artık
hüzünleri,
Yansıtmayacak
aynaların
gözü
yıkılmışlığımı,
Dudak
ısırığımı
ki,.
Kızıl
damlalarda
görülesi
Hiçbir
şey
kalmayacak
yaptığına
dair...
Az
sonra...
Ben
gidince...
Sen
biteceksin...
Çünkü!
Göz
tanıklık
edemeyecek
kadar
dolu,
Yara
tedavi
edilemeyecek
kadar
derin,
Dil
şaşılası
kadar
şaşkın,..
Ve,..
sen
lanet
aşkım.
Az
önce,..
Battın...
DÜET
Kumru
&
İsa
Karatepe
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
