| |
Öyle
yalnız
kaldım
ki
hayatımda
Kimi
gün
öldüm
kimi
gün
ilah
oldum
Çok
zaman
annemin
dizlerine
hasret
Koydum
başımı
kendi
dizlerime
Doya
doya
ağladım
Paylaşırsa
dost
paylaşırmış
İnsanın
derdini
sevincini
Dost
ümidiyle
ortalığa
düşmeye
gör
Hangi
kapıyı
çalsan
kimseler
yok
Hangi
omuza
dokunsam
yabancı
çıkar
Aşık
mı
olmadım
taparcasına
Bir
Mecnun
geçti
o
çöllerden
bir
de
ben
Diz
mi
çektirmedim
alemde
Kerem
gibi
Ferhat
gibi
gürz
mü
sallamadım
dağlara
Ne
Leyla
yar
oldu
bana
ne
Aslı
ne
Şirin
O
gün
bugün
sırtımı
kendim
sıvazlıyorum
Sabahları
sokağa
çıkmadan
evvel
Cesaret
şairim,
cesaret
Kendi
saçlarımı
okşuyorum
geceleri
Sevgilimin
saçları
niyetine.
Cahit
Sıtkı
Tarancı
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
