| |
| |
Kadehlerimizdeki
yâkut
kristal
parçacıklarıydı
ayrılık
yutkundukça
kesildi
seslerle
sessizliğimiz
en çok
üşüdüğümüz
yerden
kanardık
masamızda
dargın
çiçekler
bir de
Attilâ
İlhan'ın
"elde
var hüzün"ü
uykusuzluğumu
yırttım,
gözlerimde
kan yangını
uykusuzluğunu
yırttım,
gözlerinde
eflatun
hâleler
sessiz
sokaklardan
geçtik
bir başımıza
ve birlikte
Sabahın
tanıkları
serçeler
bizimle
sustu
konuşanlarsa
sadece
papağanlardı
camları
tüketince
kadehlerimizi
de vurduk
içimizdeki
duvara
boyun
eğdik
kendi
bedenlerimizdeki
dev düşmana
kan rengini
kaybetti,
biz birbirimizi
ah "ayrılık"
o kadar
gerçekti
ki..
Ayten
Çolakoğlu
Grafik
Tasarım
&
Animasyon
©Kumru
©www.kumru.net
/ 2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
