| |
|
Nasıl
anlatsam
bilmem
ki...
Bilsem
yeteceğini
bakışlarımın
sadece,
Her
saniye
bakmak
isterdim
gözlerine.
Belkide
birkaç
kelime
Aşkımı
ifade
eden...
O
kadar
zor
ki
Denemek
bile.
Nekadar
isterdim,
Bunları
söyleyenin
sen
olmasını.
Ve
söylenenin
ben!!
Eziyeti
de
anlardın
böylece.
İçinde
hiç
bitmeyen
çığlıklar.
Dışında
sadece
ellerindeki
titreme..
Söylenecek
birşey
olmaması
Boş
bakışlar..
Boş
sözler..
Birşeyler
aramak
söyleyecek..
Sadece
daha
fazla
konuşmak
için..
Daha
fazla
sesini
duymak,
Gözlerine
bakıp
gülmek
için..
Sadece
,
"Belki
şimdi
Seni
seviyorum"
derim
diye
Beklemek
isterken
biraz
daha
Gidişini
seyretmek..
Çok
acıydı..
Gitmeden
önce
düşünmek,
Gittikten
sonrada
yaşamak
sensizliği..
Çok
acı..
Ama
en
acısı
Hala
seni
seviyor,
Senin
için
ölüyor
olmam
buralarda,
Sensiz,
Hasret
dolu,
Ve
yapayalnız.
Yazarı
Bilinmiyor
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
