| |
Senden sonra,
Hiçbir şey değişmedi,
Ben aynı ben,
Sokak aynı sokak,
Gün aynı gün.
Senden sonra,
Hiçbir şey almadım,
Şiirimi yaktım örneğin,
Sigaramı sattım,
Acılarımı uzattım,
Ve geceleri,
Resim insiz yatmadım.
Senden sonra,
Duvarlara göz yaşımı çizdim,
Yalnızlığı büyüttüm yürek ucumda,
Kabuslarımla tokalaştım.
Söz vermiştim,
Bacadan sızan ışıkla,
Çıkıp karanlık ettiğin,
Vicdanına gelecektim.
Senden sonra,.
Bir mahpus,
Bir gözyaşı,
Ve bir gardiyandan başka,
Kimse kalmadı gönül odamın
Tahta kapısında...
Senden sonra,.
Sonrası...
Bir yaşamın,
Tıpkı sağır sessizliğinde,
Nakaratlaşan.
Bir yılına karşılık,
Verdiğim,
Üç yüz altmış beş çarpı,
Hayatım be.
Gerisi sonrası işte,.
Sonrası...
|
|
|
Senden
sonra,
Bir mektup atsam,
Göz bebeklerimin dokunduğu,
Her şey karardı desem,
Anlar mısın?.
Senden sonra,
İçtiğim su,..
Aldığım nefes,..
Ve kırılan hevesim kaldı desem,
Anlar mısın?.
Senden sonra,
Yaprak,. Hazan desem,
Baharsa karlı kış...
Üşüsem,.
Üstümü örtmeye gelsen,
Beyazdır!. diye istemesem,
Anlar mısın?.
Üzülsen aniden,
Biricik varlığım,..
Aşkım!.
Hayatım,.Canım,.
Taptım desen!.
Pulu azrail,.
Mektubu sen,
Gönderen,.
Yaşamıyor dersem,
Anlar mısın?... |
İsa
Karatepe |
|
|
|
|
