Sen
değiştin,
resimlerin
hiç
değişmedi
Nasıl
seviyorum
bilemezsin
şu
albümü
Resimler
yalancı
değil,
resimler
ölmüyor,
Aslında
acı
olan
şey;
sevgilerin
ölümü
Sahte
renkler
yerini
gölgelere
bırakmış
Resimlerde
siyah-beyaz
gözlerin,
dudakların
İşte
bak
!
ellerin
ellerimi
arıyor.
Resimlerde
besbelli
anlatamadıkların
Şimdi,
bir
çerçeveden
gülümsüyorsun
bana
Hatırlıyor
musun
bu
resimin
çekildiği
günü
Bakışların
ne
kadar
duygulu,
ne
kadar
sıcak
Anlıyorum
neler
düşündüğünü.
Bir
başka
resimde
biraz
kederlisin
Hüzünlü
bir
şarkı
dökülüyor
dudağından
Şimdi
senden
çok
uzak
bir
şehirde
Seni
seyrediyorum
bir
albüm
yaprağında
Bu
karanlık
yoktu,
bir
zaman
sen
vardın
Yaşamak,
cömertçe
sunduğun
bir
ışıktı
Sen
değiştin,
onlar
hiç
değişmedi
Resimlerin
senden
vefalı
çıktı.
