| |
| |
Ben,
Beyaz,
narin
papatyan.
Her
bir
yaprağıma
Düşlerimi
yazıp
sundum
sana.
Belki
gelirsin
diye
Umutla
boy
verdim.
Her
doğan
günde
Süzülen
kartalda
bakışlarını
gördüm.
Avundum..
Deli
rüzgarı
nefesin
diye
soludum..
Başımda
bekleyen
çılgın
bulut
sendin.
Üzerime
düşen
her
damlada
hayat
buldum.
Büyüdüm,
üşüdüm
de,
Sensiz
inen
gecede
Kapattım
düş
kokan
yaprağımı
yalnızlıkta.
Soluktu
yarına
hayallerim.
Yine
de
umuda
dönük
yüzüm
Seni
bekledim...
Ellerini
bekledim..
Sararsın
diye
bekledim..
Bak,
zamansız
kışa
döndü
baharım.
Doruklarda
çetin
geçer
bu
mevsim.
Hani
tutunacak
toprağım
da
kalmadı
sarp
kayalıkta.
Yıllara
meydan
okuyan
cılız
bedenim,
Düşüyor,
görüyor
musun?..
Sadeliğimi
gizleyen
beyazım
soluyor
Gelecek
misin?
Sevdanı
yazdığın
sayfalarının
koynunda
Düş
kokan
Umut
kokan
Aşk
kokan
Kurumuş
papatyanı
saklar
mısın?
Hülya
Arıkan
|
|
Grafik
Tasarım
:
©Kumru
Tasarımda
Kullanılan
Fotoğraf
©
www.kumru.net
/
2008
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
