| |
|
|
Dün
seni
aradım
Kalamış'ta,
sokak
sokak.
Ne
kadar
cadde
varsa
bizi
tanıyan,
sordum.
Yoktun!
Güneşin
batışını
seyrettim
burunda.
İnanmazsan
git,
Bekir
Amcaya
sor.
O
da
seni
sordu.
|
|
|
|
|
|
|
Yine
papatya
verdi
elime.
Her
zamanki
gibi
başladım,
"Seviyor,
sevmiyor,
seviyor,
sevmiyor.."
Sapını
da
sayarsam,
"Seviyor"
çıkıyor.
Neredesin
ahh
nerede
Bunu
kimse
bilmiyor.
Bu
ne
biçim
yalnızlık,
Bana
çok
zor
geliyor.
Ah
şu
papatya
falları..
Çaresizliğim
fala
mı
kaldı?
Ah
şu
papatya
falları..
Başka
bahara
kaldı.
"Seviyor,
sevmiyor,
seviyor,
sevmiyor.."
"Unuttum
!"
diye
yalan
söyledim.
Bugün
gibi
aklımda,
vapurda
simit
alışın.
İşte
o
simitin
susamları
gibi,
Havaya
savruldu,
ezildi
binlerce
anılar.
Şimdi,
anılarımı
tekrar
topluyorum.
|
|
|
|
|
Neredesin
ahh
nerede
Bunu
kimse
bilmiyor.
Bu
ne
biçim
yalnızlık,
Bana
çok
zor
geliyor.
Ah
şu
papatya
falları..
Çaresizliğim
fala
mı
kaldı?
Ah
şu
papatya
falları..
Başka
bahara
kaldı.
Metin
Özülkü
|
|
Grafik
Tasarım
©
Kumru
www.kumru.net/2006
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
