| |
| |
Özledim
seni...
Ayrılık
yüreğimi
uyuşturuyor
Karıncalandırıyor
nicedir.
Beynimi
uyuşturuyor
özlemin...
Çok sık
birlikte
olmasak
bile
Benimle
olduğunu
bilmenin
Bunca
zamandır
içimi
ısıttığını
Yeni yeni
anlıyorum.
Yokluğun,
Hatırladıkça
yüreğime
saplanan
Bir sızı
olmaktan
çıkıp
Mütemadiyen
bir boşluğa
Sabahları
seni okşayarak
başlamaları
Akşamları
her işi
bir kenara
koyup
Seninle
başbaşa
konuşmaları
özlüyorum;
Oynaşmalarımızı,
Yürüyüşlerimizi,
Sevimli
haşarılığını,
Çocuksu
küskünlüğünü...
Nasılda
serttin
başkalarına
karşı
Beni savunurken;
Ve ne
kadar
yumuşak
Bir çift
kısık
gözle
kendini
Ellerimin
okşayışına
bırakırken
Gitmeni
asla istemediğim
halde
Buna mecbur
olduğunu
görmek
Ve sana
bunları
söylemeden
''Git
artik''
demek
''Beni
ne kadar
çabuk
unutursan,
O kadar
çabuk
Kavuşacaksın
mutluluğa''
Demek
sana nede
zor
Seni görmek
ve belki
Yıllar
sonra
karşılaştığımızda
Bana bir
yabancı
gibi bakmanı
İstemek
senden...
Yeni bir
sevdayı
yasakladığım
kalbime
Söz geçirmek....
Can Yücel
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
