ben
seni
bir
deniz
bildim
gittikçe
mavileşen
bir
deniz
ayaklarının
ilk
suya
değişindeki
sesi
uzaktan
hatırladığım
esmer
gölgeni
ben
seni
çok
fena
bir
kız
bildim
palmiye
saçlarında
ferahladığım
koyulaşan
bir
tehlikeydin
gittikçe
küçüldü
bedenin
yüzün
gittikçe
büyüdü
gittikçe
mavileştin
auran
bile
maviydi
gördüm
kendi
gözlerimle
gördüm
ne
zaman
suya
eğilsem
gözleri
kedi
kısıklığında
bir
dişiydi
gördüğüm
aşikar
bir
gündüz-kabusuydu
gözlerin
geç
de
olsa
anladım
sen
özgürlüğümü
çalmaya
gelmiştin.
Fadıl
Oktay
