 |
|
|
| |
 |
 |
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben.
Kalbim
şimdi
bir
sokak
çocuğu
Kelebekleri
göç
etti
gönlümün
Issızlaştı
hayat
sanki
Sanki,
sabahı
eksik
şiirlerimin.
Sanki,
gecesi
hep
kanayan
bir
yara
Ve
sanki,
artık
hep
kanayacak...
Ağlanacak
bir
aşkın
kıyısına
vurduysa
gözlerim
Çare
yok,
ağlayacak.
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben.
Kapıları
kendime
ben
açamadım
Ya
da
yanlış
saatlerde
bekledim
gelmeni
Düşünüyorum
da
sen
gideli
ne
çok
yalnızım...
Sarmaşık
aşkın
sarısında
kaldım,
sarılamadım.
Savunamadım
seni
kimselere
Anlatamadım
seni
kimselere
Kimsesiz
kaldım,
En
çok
da
sensiz...
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben.
Sana
uyumak,
Sana
uyanmaktı
hayat.
Sıratını
geçtim
yaşarken
korkmadan
Korkumu
geçtim
cesaretle,
ihanetle
Berduş
bir
yalan
masumiyeti
öptüm
bile
bile
Tek
sen
gitme
diye
Sonbahar
oldum
yaprak
yaprak
Ağaç
oldum
köklerimi
unutarak
Tesellisiz
bir
geceye
fırlatıldım
Kalbimi
dar
kafese
kapatarak
İçimdeki
bir
kanarya
Hiç
susmadan
ağlayacak
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben.
Yakamozlarında
yıkadım
sevdamı
çırılçıplak
Seni
sevdiğimi
bağırdım
mehtabına
Beyazında
akladım
bulutunun
Mavi
mavi
sevdim
seni
içim
kan
ağlayarak
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben.
Anlattıkça
kış
vuruyor
satırlarıma
Anlattıkça
üşüyor,
anlattıkça
ısınıyor
yüreğim.
Bugün
sardunyalarım
da
açmadı
Belki
de
küskün
renklere
Ellerimde
günah
gibi
yaşayamadıklarım
Sensiz
soluyorum
anlayacağın
Mavi
mavi
ölüyorum
Duyuyor
musun,
orada
mısın,
Var
mısın,
yok
musun?
Bir
tek
şeyi
unutma
!
Seni
sevdim
ben
Yanarak,
yıkılarak
Aklıma
her
geldiğinde
ağlayarak...
Naşide
Göktürk
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
