| |
| |

hiçbir
duygunun
kış
uykusu
yoktu
sende
hangi
iklime
sığınsam
gökyüzüne
asılı
kalmış
yağmurlarıyla
tenha
bir
sonbahardı
bir
yaprağı
uğruna
ağacı
sevmek
riskli
işti
hangi
şehirden
sana
baksam
sarhoşları
ıslak
ve
uyuşuk
kumrularında
yükseklik
korkusu
ve
caddeleri
bir
başka
şehri
gösteriyordu
seni
sevmek
güç
işti
sık
kullanılan
bir
rüya
gibi
gelmiştin
uykularıma
kâbuslardan
yer
kalmadı
yatağımda
içimi
dünyaya
sergileyen
gözlerin
hani
güle
dokunsam
sadece
benimle
onun
arasında
senden
uzak
durmak
güç
işti
sabahın
mahmur
kızı
kumrular
sokağının
çok
gülen
yazı
sen
unutmadan
ekmekleri
çekip
gitmeliyim
bıçaklara
ve
sen
ey
kalbim
içimdeki
masum
çocuk
daha
hüzün
kalabalık
yaşamaya
alışmamışken
daha
yetecek
kadar
ümit
varken
gecemize
gelmeden
yıldız
avlayan
tutulmuş
adamları
anımsa
anımsa
artık
dönüş
yollarını
Yasin
Erol
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|