| |
 |
|
|
| |
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı;
Önce hafiften
bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş
sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok
uzaklarda
Sucuların hiç
durmayan çıngırakları;
İstanbul'u dinliyorum
gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum
gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor
derken
Yükseklerden,
sürü sürü, çığlık
çığlık;
Ağlar çekiliyor
dalyanlarda;
Bir kadının
suya değiyor
ayakları;
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı;
Serin serin
Kapalıçarşı,
Cıvıl cıvıl
Mahmutpaşa
Güvercin dolu
avlular,
Çekiç sesleri
geliyor doklardan
Güzelim bahar
rüzgarında ter
kokuları;
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı
Başında eski
alemlerin sarhoşluğu,
Loş kayıkhaneleriyle
bir yalı
Dinmiş lodosların
uğultusu içinde.
İstanbul'u dinliyorum
gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı;
Bir yosma geçiyor
kaldırımdan.
Küfürler, şarkılar,
türküler, laf
atmalar.
Bir şey düşüyor
elinden yere;
Bir gül olmalı.
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum,
gözlerim kapalı;
Bir kuş çırpınıyor
eteklerinde.
Alnın sıcak
mı, değil mi
bilmiyorum;
Dudakların ıslak
mı değil mi,
bilmiyorum
Beyaz bir ay
doğuyor fıstıkların
arkasından
Kalbinin vuruşundan
anlıyorum;
İstanbul'u dinliyorum.
Orhan Veli Kanık
Grafik Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
