Untitled Document
 
   
 



 
  Bir gün değil,
Saat üç asrı çeyrek geçiyor yokluğunda,
Sana dokunan ellerim,
Sağanakları siliyor mevsimsiz
Yanak ucumda...


Acılar,
Olgunlaştırır dediler hep,
Aşk ,
Üç yaşında bırakır insanı
Ve karlı yorganıyla örter,
Yalnız bırakılanı...


Şimdi Ankara,
Kayıp gözlerimde ki hayatın,
Son durağı.
Caddeler de ki şerit sen.
Ve kaldırım kenarındaki tüm panolar,
Ve her sinemada sen.
Barda,
Parkta,
Kalabalıkta sen.
Bilmezdim gözlerin aldattığını böyle,
Anneme bile bakamıyorum artık.
Her şey sen.
Bir bilebilsen.
Bir bilebilsen.




İsa Karatepe







Grafik Tasarım
©Kumru







 
 




Untitled Document