| |
Bir
gün değil,
Saat üç asrı çeyrek
geçiyor yokluğunda,
Sana dokunan ellerim,
Sağanakları siliyor
mevsimsiz
Yanak ucumda...
Acılar,
Olgunlaştırır dediler
hep,
Aşk ,
Üç yaşında bırakır
insanı
Ve karlı yorganıyla
örter,
Yalnız bırakılanı...
Şimdi
Ankara,
Kayıp gözlerimde ki
hayatın,
Son durağı.
Caddeler de ki şerit
sen.
Ve kaldırım kenarındaki
tüm panolar,
Ve her sinemada sen.
Barda,
Parkta,
Kalabalıkta sen.
Bilmezdim gözlerin
aldattığını böyle,
Anneme bile bakamıyorum
artık.
Her şey sen.
Bir bilebilsen.
Bir bilebilsen.

İsa
Karatepe


Grafik
Tasarım
©Kumru

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|