Gözlerin

Ve gözlerin gelir aklıma,,
Ve sözlerin,,
Gidişin gitmiyor gözümün önünden,
Ve izlerin derin.
İlk değilsin,
Bu senin de bildiğin
Ve yine biliyorsun
Sen son sevdiğim.

Şimdi uzaklardasın,
Ben çamlar arasında bir hastane odasında,
Ciğerimde ince bir hastalı,k
İçimde kapanmak bilmeyen bir yara,
Ve sanki elimde inadına bir sigara..

Biliyorum dönmeyeceksin.
Hatta arkana bile bakmazsın.
Gün gelir belki bir yuva kurarsın,
Oğlun olsa, benim adımı koyar mısın?

Sonunda da olsa tattım hiç olmazsa.
Ben seni değil,
Bu sevdayı bir ömür bekledim.
Ve ben seni hayatımın bir musalla taşına,
En yakın yerinde sevdim.

Gözlerin, gözlerin o yeşil gözlerin..
Bir hançer misali yaralar sözlerin..
Gözlerin.. gözlerin..

Gittin..
Dağ gibi devirip sevdamı ardında,
Gittin!
"Allah'a Ismarladık" bile demedin.

Sazlar çalınır Çamlıca'nın bahçelerinde.
O şarkıyı bir daha hiç söylemedim.
Şimdi elimde bir bardak çay,
Ve dudağımda buruk bir tebessüm,
Kendi kendimi üzmemeye söz verdim.
Ve ben seni hayatımın bir musalla taşına
En yakın yerinde sevdim.

Israr etmedin kendine beni sev diye.
Beyaz bulutlar gibi,
Sırtını rüzgarlara verip gittin.
Bense durdum ve bekledim.
Ama üzülmedim.
Çünkü ben seni hayatımın musalla taşına,
En yakın yerinde sevdim.

Uğur Arslan