|
Biliyorum...
Geleceksin
bir gün,
Hiç umulmadık
bir anda,
Düşen
cemrelerin
ilkinde,
Belki
de sonuncusunda.
Ya da,
Ağustos
böceklerinin
Geveze
ötüşlü
gecelerin
birinde!
Avuçlarında
bir tutam
çiçek,
Boynun
gibi bükük,
Çalacaksın
kapımı...
Biraz
tedirgin,
biraz
da ürkek.
Belki
de,
Uykularımın
en güzel
yerini
böleceksin!
Ya da,
Penceremden
içeriye
süzülen,
Sabahın
ilk ışıklarında.
Yanakların
ıslak,
dudakların
kurumuş,
Omuzlarında
yorgunluk,
"Ben
geldim"
diyeceksin...
Diyeceksin
de!
Duymamış
gibi yapacağım
bende!
Belki
yalvarırsın
diye.
Açmakta
zorlanacağım
bir müddet;
Gururumun
sürgüsünü!
İnat edecek
yıkılmamaya,
Yokluğunda
ördüğüm
duvarlar.
Biliyorum...
Yenik
düşeceğim
daha sonra,
Yanaklarından
süzülen
yaşlara!
Sen, ümitsizliğe
düşmek
üzereyken,
Öldüreceğim
nefretimi.
Ellerine
uzanacak
sevdamın
elleri,
Onurumu
dinlemeyip!
"Haydi
gir içeri"
diyecek
yüreğim,
Avaz avaz
özlemlerine.
Biliyorum...
Bir gün
geleceksin,
Yokuşlu
yollara,akışlı
yıllara
rağmen!
Geleceksin
çünkü;
Büyük
aşkların
vuslatını,
Tarih
yazar
sevgilim.
Bilal
Coşkun
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
