| |
 
En
çok
seni
özledim
ben.
Karşı
komşunun
sokağa
çıkacağı
zamanı
beklemeni.
Her
teyzeyi
annen
gibi
sevmeni.
Sanki
ayıpmış
gibi
kimselere
söylememeni.
Ve
o
saçlı
bebeği
ilk
gördüğündeki
mutluluğunu.
Yağmurlu
bir
günde
annenin
elinden
yediğin
ekmeği.
Islanan
sokaklara
bakıp
duygulanmanı.
Yaz
akşamlarında
oturduğun
kaldırımı.
Seni
bir
kez
daha
görmek
isterdim...
Hiç
konuşmadan..
Uzun
saçlı
siyah
beyaz
haline..
Bir
lokma
boyuna..
Diz
çöküp
yere
Sımsıkı,
ama
çok
sıkı
sarılmak
isterdim.
Gözyaşlarımı
omuzlarına
bırakıp,
Sana
kim
olduğumu
söylemeden,
Ağlamak
isterdim
doyasıya.
Ağladığımı
sana
göstermeden
Seni
çok
özledim
Ama
çok
özledim
Çocukluğum!
!
Yazarı
Bilinmiyor
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
