Bir ayak sesi duymayayım,
Kapıya koşuyorum,
Gelen sen misin diye.

Bir siyah saç görmeyeyim,
Yüreğim burkuluyor,
Ağlamaklı oluyorum.

Her şey bana seni hatırlatıyor.
Gökyüzüne baksam,
Gözlerinin binlercesini görürüm.
Bir rüzgar değse yüzüme,
Ellerini düşünmeden edemem.

Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer.
Tadı senden gelir,
Yediğim yemişlerin,
İçtiğim içkilerin..
Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı,
Bu emsalsiz hüzün,
Seni beklediğim içindir.


Resmine bakamaz oldum.
Uykulardan korkuyorum artık.
Utanıyorum odamdaki bütün eşyalardan.
Şu sedir hala gelip oturmanı bekliyor.
Şu ayna, karşısında güzelliğini seyretmeni.
Şu kadeh, dudaklarına değebilmek için duruyor masada.

Ve şu saat geldiğin anda
Durabilir sevincinden.
Zaman çıldırabilir.
Çünkü benim dünyamda
Ölümsüzlük -seni sevmek- demektir.

Bir çocuk doğmayı bekler
Bir ağır hasta ölmeyi
Bitkiler yağmur ve güneşi bekler
Yalnız bir kadın sevilmeyi
Ve düşün ki bir adam
İçinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi
Seni bekler
Asılmayı bekleyen bir idam mahkumu gibi


Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye.
Artık pencereleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye.
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
-Neredesin- diye -Neredesin-


Birgün bu kapıdan sen gireceksin
Biliyorum,
Ergeç bu bekleyişin bir sonu gelecek
Yıllarca sonra
Öldüğüm gün bile gelsen
Bütün bu bekleyişimi ve öldüğümü unutup
Çocuklar gibi sevineceğim
Kalkıp sarılacağım ellerine
Uzun uzun ağlayacağım.



Ümit Yaşar Oğuzcan




Grafik Tasarım & Animasyon
©Kumru



©www.kumru.net / 2009