| |
| |
Ne
özledim
seni
bir
bilsen
Nasıl
tütüyorsun
burnumda,
Yutkunamıyorum
seni
andıkça,
Hatta
nefes
alamıyorum
Cüzdanımdaki
resmine
baktıkça
Issız
gecelerimde
Hayaline
kapılıyorum
sessizce
Şimdi
olsaydı
diyorum,
Okşasaydı
saçlarımı,
Islak
gözlerimi
silebilseydi,
Bu
kadar
erken
gitmeseydi
de
Telimi
duvağımı
görebilseydi.
Yaşasaydı
da
dağ
dağ
gerilerde
olsaydı.
Telefonda
duyabilseydim
sesini,
Rüzgârlar
getirseydi
kokusunu,
Bir
mektubu
bir
selamı
gelseydi
Yılda
bir,
hatta
on
yılda
bir
görseydim,
O
benim
buğulu
gözlerimden
Ben
onun
mis
kokulu
ellerinden
öpseydim.
Koklasaydı
bağrına
basa
basa
Saçının
her
teline
Bin
buse
kondursaydım.
Göğsünde
uyusaydım
Bastığı
yerlere
sürseydim
yüzümü
Ama
hasret
koymasaydı
gözümü
Babam
deseydim
doya
doya
Beraber
yudumlasaydık
çaylarımızı
Beraber
yaşasaydık
yaşayamadıklarımızı
Sadece
rüyamda
değil,
Yanımda
görebilseydim.
Babacığım
keşke
seninle
aynı
gün
ölebilseydim.
Ardında
aslında
mutsuz
bir
nefes
bıraktın,
Kulağımda
çınlayan
bir
hoş
ses
bıraktın.
Hakkın
yoktu,
inan
hiç
hakkın
yoktu
Beni
çok
erken
yetim
bıraktın.
Ah!
Bir
bilsen
seni
ne
çok
özledim.
İnan
o
çocuk
ruhumla
Gelirsin
diye
yıllarca
bekledim.
Hiç
inanmadım
öldüğüne,
O
çizgili
pijamalarınla
Pencerenin
önünde
buluvereceğim
sandım
hep,
Uzansam
tutacağım
sandım
Günde
bin
kez
uzandım,
Bir
kez
bile
tutamadım.
Gördüğüm
her
ak
saçlı
adamı
Sensin
sandım
zaman
zaman
Karşımdasın
gibi
gördüm
kimi
an
Ah
bir
bilsen
babacığım,
Bu
yetimlik
ne
yaman.
Sen
gittin
gideli
sevmiyorum
bayramları,
Yalan
değil
kıskanıyorum
Babası
olanları...
Hele
o
babalar
günü
varya
babacığım;
O
gün
kahroluyorum.
Sanki,
derin
Sanki,
dipsiz
kuyularda
boğuluyorum.
Neşe
Yılmaz
Grafik
Tasarım
©Kumru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
