| |
| |
El elleri
acımasızmış
anne,
Ateşime
baktığın
ellerini
özledim.
El aşları
tatsızmış
anne,
Pişiripte
önüme
koyduğun
yemekleri
özledim.
El sözleri
korkuturmuş
anne,
Şefkatli
sesinle
uyandırışını
özledim.
El döşekleri
soğukmuş
anne,
Üşüyünce
koynuna
alışını
özledim.
El gözleri
ürkütürmüş
anne,
Sıcacık
bağrına
basışını
özledim.
El yolunda
savuşturmak
yokmuş
anne,
Kapıdan
yolcu
edişini
özledim.
Şafak
çok, biter
mi anne?
Evimize
hiç doğmayan
güneşi
özledim.
El ocağında
yavrular
öksüzmüş
anne,
Resmini
bile görmeyi
özledim.
El yurdunda
yar de
kimmiş
anne!
Boğazım
kördüğüm,
gözlerim
puslandı
Seni özledim
anne seni.....!
Necmi
Yıldırım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
