Ne zor sevmiştik yaralım. Şu koskoca dünya içinde; sevgilerin bir bakışa satıldığı can pazarı denilen şu yerde... Ne zor sevmiştik. Sigarayı bırakırsan kabul ederim senin arkadaşın olmayı demiştim. Sende bir güzel şımarıklık yapıp kandırmıştın beni. Tek yalanım dediğin sigarayı bırakmamış ama yine seninle arkadaş olmamı sağlamıştın. Hayallerin toz pembesini gece gökyüzüne bırakırken sana dair yarınları korkuyla bekler olmuştum biliyor musun. Sevdadan korkmaz insan yeter ki "ölüm" olmasın demiştin. Sabah dediğin bir palyaçonun gözyaşıyla gelir, ben sevdamızın ağlayan palyaçosuyum demiştin. Ne çok üzmüştün o akşam. Ne çok.... Mutluluktan demiştin sonra tebessüm ederken. Bir gece yarısını hiç hesap edememiştin. Sanki hiç hesap edememiştim,..edememiştik... Çizilmemiş rüyalarımızın üstüne bir gece karanlığı düşerken sabahın kalıntıları içinde oturup aşkımızın üstüne, kendi kalıntılarımızı gömmüştük habersizce biliyor musun?. Beni bir sıhhıye çıkarmıştı gün yüzüne titrerken. Sen yoktun, bakışlar yoktu. Yoktu işte yaralım çığlıklar diriltenlerin içinde seslenişin yoktu ki. Ah ağlayan palyaçom bir siren sesinde umut ararken, aslında üşüyordum hasretlere. Ada,parsel,..toprak,..taş no'su yoktu lanet olsun aşk denen isimsiz kaderimizin üstüne. Off düşündükçe sanki rüya diyorum, isimsiz bir rüya olmalı çabuk geçer diyorum ... Deprem dediğin aşkmış be bunu şimdi anlıyorum yaralım! Taşmış,.... sevdiğim gözünde ki yaşmış be,.. yaşmış ağlayan palyaçom! Yokluğunda yürüyüp çiçek dizeceğim bir mezarın olmasa da, yokluğunda içimde sakladığım yerinde, mutlu tutuyorum seni bilir misin olmayan o beyaz kefeninle. Artık her siren, her renk tepe lambaları seni hatırlatıyor bilsen. Geceleri yanı başım da hızla geçen bir ambulans içinde sen varsın sanıyorum. Yıkılıyorum kaldırım taşlarının üstüne; siren sesleri bir sokağın ucundan kayboluncaya dek kalkamıyorum . Ne zormuş yokluğun, ne kolaymış yalnızlığım bilsen. Şafak seninle doğuyor günlerime ama batmıyor hiç bitmiyor bilsen hayalimiz üstüne... Sanki yarın bir başka bedende çıkıp geleceksin ve ben seni gözlerinden tanıyacağım sen olduğunu anlayacağım diyorum... Ne olur palyaçom bu sabah erken gel; bekletme olur mu ?... İsa Karatepe