| |
Çocukların
gözlerini
sevdim;
içimde
huzuru,
mutluluğu
yaşattığı
için.
Dinmeyecek
sanılan
fırtınaları
sevdim;
yaşamın
her
döneminde,
savaşmam
gerektiğini
öğrettiği
için.
Başarısızlıkları
sevdim;
başarıya
giden
yolu
gösterdikleri
için.
Geceleri
sevdim;
tüm
günümü
nasıl
geçirdiğimi
değerlendirme
olanağı
verdiği
için.
İnsanların
sorunlarını
dinlemeyi
sevdim;
yaşamın
gerçeklerini
görüp,
daha
olgun
bir
insan
olacağımı
bildiğim
için.
Duyulan
eksiklikleri
sevdim;
her
şeye
sahip
olmanın
insanı
ne
kadar
mutsuz
ettiğini
bildiğim
için.
Sabahları
başucumda
çalan
saatimin
sesini
sevdim;
bana
bugün
de
yaşama
olanağı
verildiğini
anımsattığı
için.
Buzlu
yollarda
yürümeyi
sevdim;
hayat
yolunda
da
atılan
yanlı
bir
adımın,
insana
ne
denli
acı
vereceğini
anımsattığı
için.
Uzaklıkları
sevdim;
özlemlerin
güzel
duyguları
pekiştirdiğini
bildiğim
için.
Yaşamın
renklerini
sevdim;
yaşanılan
tüm
duyguları
tablolara
döktüğü
için.
Bir
şeylere
inanmanın
mutluluğunu
sevdim;
kendimi
iyi
duyumsadığımda,
yanımda
olacak
insanların
varlığını
bildiğim
için.
Üzüntülere
liman
olursak,
mutluluğun
başka
yerlere
demir
atacağını
bidiğim
için;
sevmekten
ve
sevilmekten
korkmayan
insanları
sevdim.
Sevme
ve
sevilmenin
yapaylıktan
değil,
doğallıktan
geldiğini
bildiğim
için;
arkadaşlarımla
geçirdiğim
zamanları
sevdim.
Ve,..
sevdiklerimin
ellerini
tutmayı
sevdim;
avucumun
içine
bıraktığım
yüreğime
dokundukları
için.
 
Yazarı
bilinmiyor
Grafik
Tasarım:
©Kumru
Orjinal
Resim:
©Janet
Kruskamp
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
