 |
| |


| |
Kadınlar
gittiklerinde arkalarında daha
büyük boşluklar bırakırlar.
Onlar bir gün çekip gittiklerinde,
peşlerinde "yetim-öksüz"
kalan çok olur.
Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun
içindeki eski düğmeler,
özenle saklanmış küçülmüş giysiler,,
dolap diplerindeki kurdeleler...
Sabah karanlığında
mutfaktan gelen tıkırtılar susar,
yetim kalmıştır tabaklar. Bir
kadın gittiğinde, hep suyu unutulur
saksıların.
Sık sık boynunu büker "sarıkız".
O teki kalmış eski bardağın anlamını
bilen
olmaz. Değerini kimse anlayamaz
krom hac tasının.
Balkon artık sessizdir, koridor
kimsesiz, bir kadın gittiğinde...
Bir kadın gittiğinde ne çok kişi
gider asılında;
Bir ağır işçi, bir temizlikçi,
bir bakıcı, bir bahçıvan, bir
muhasebeci..
Bir anne gider... Bir dost...
Bir arkadaş... Bir sevgili...
Ne çok kişi yok olur bir kadın
gittiğinde.
Hep böyle olur;
bir kadın gittiğinde övgüler,
uyarılar, yakınmalar, dualar yetim
kalır.
Kapı eşiğinde "Dikkat et..."
duyulmaz,
annesi gitmiştir "Geç kalma..."nın.
Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar
bırakarak giderler.
Bir kadın gittiğinde, pek çok
kişi gitmiştir aslında.
Ve bir kadın gittiğinde, pek çok
"yetim" bırakmıştır
arkasında.
Bekir Çoşkun


Grafik
Tasarım & Animasyon : ©Kumru
Orjinal Midi Müzik: ©Adnan Özkan
Beste: Cahit Berkay
"Yaprak Dökümü"

©www.kumru.net
/ 2009
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|